Poesias
Bosa.
Sos Marrargios.
Arribau a managu
un isprigu e abba.
Lughente che chelu.
Isteddos cussos pisches.
Unu monte falad a mare
Ingurtiu dae su sale.
Massimiliano Rosa
Tamuli.
Tamuli:
seddas de terra nighedda.
Inie
in d unu pranu e iscrarias
b ada ses postos in filera
parene una guardiania.
B hat losas mudas,
perdas bortuladas
e suergios trotoigaos,
chi li faghen umbra.
E una turre po su mare
Chi mirat a Ichnusa.
Bidas dae s'artu
parene tessias in su chelu
comente isteddos
in s'istiu.
Massimiliano Rosa
Tamuli.
Tamuli:
colline di terre nere.
Li
in un pianoro d'asfodeli
ce ne sono sei, messi in fila.
Paiono dei guardiani.
Ci sono tombe mute,
Pietre rotolate
e sugheri riottosi,
che gli fanno ombra.
E una torre per il mare
Che guarda su Ichnusa.
Viste dall'alto
Paiono tessuti nel cielo
Come stelle
Nell'estate.
Massimiliano Rosa
S' unda manna.
Le mammelle della
Marmilla.
Sono i seni conici
della terra d'Ichnusa.
Ricoprono le pietre
antiche.
Laviche.
Sepolte dall'onda.
Alcune affiorano.
Scavate sui poggi.
Altre sono arate.
Accumulate in
cantucci.
Uno tsunami alto come
il bordo
del pianoro di
basalto.
I bronzetti affogati.
Tra le argille
rossastre.
Dei troccos.
Massimiliano Rosa
Su zustu.
Deo seo
comente una pesa.
Medo su
zustu.
Sos prateris sunu uguales!
A bortas
pennene a 'estra.
A bortas
pennene a manca.
Gai
su pesu de
sos cristianos
Paret prus
leviu.
Massimiliano Rosa
Sas tre
edades.
A pipia
pario vestia de tzappulos
ma a bortas
mi mudavan
e mi ponian
sa veste nova
de rubiu
iscarlattu.
E unu
tzipponeddu gai istrintu
de colore
de chelu
ca non mi
faiat alidare.
E prus a
mannitta
pronta a
faet a isposa
non mi
istaian sas palettas.
A zovana mi
toccavat
de andare a
funtana
Cando mi
fritia
mi liavo e
appitzavo
su mucadore
in conca.
Non fiat po
prennet megnus s'abba
ma po
bardiare a fura
sos zovonos
chi m'attobiavan.
Como narana
ca so vetza
E deo, mi
seo finas estia de nigheddu.
Non est ca
m'agradat custu colore.
Giugo
sempet sos frores
in su
ricamu.
Ma nessunu
los viet.
Ca maridu
meu non b'est prus.
Massimiliano Rosa
Sas palas.
Teteras
Cogotzolas.
Corros de trau.
Ammanto
su linu candidu.
E sos
ricamos.
E sa
bellesa
De su
corpus tuo
In intro.
Massimiliano Rosa
Sa va?adiva.
Abbarravo.
Ite?
?uo sola.
Tessende sa
filadura
de sa vida
mia.
E abbarra
abbarra
mi ponio
un'issallu,
pro' ammantare sa tristura.
A bortas
mi vestio
de orrubiu.
Un orrubiu
color'e a?ina
Che
i's'atonzu.
Massimiliano Rosa
Sa ba?adiva.
Isettavo.
Ite?
Fio sola.
Tessende sa
filadura
de sa vida
mia.
E isetta
isetta
mi ponio
un'issallu,
po' ammantare sa tristura.
A bortas
mi vestio
de rubiu.
Unu rubiu
color'e aghina
Che
i's'atonzu.
Massimiliano Rosa
Ite so' ?
Ite so' ?
S'intradorgiu
de Minosse ?
Ma non
b'est su Minotauro.
Venzo dae
un'ateru mundu?
No.
Ca giugo
raighinas.
Pario unu
bestire de isteddos?
Ma non
tenzo lughes.
So antiga
che domo.
Ca so fatta
'e pedras.
Massimiliano Rosa
Ighinaos.
Si bardiaiant.
Ma non si toccaiant.
Como si toccant.
Ma non si bardiant prus.
Unu paret un origa.
S'atteru un arrecchillariu
appicau.
Unu, su e mesu tretu
Est incarau in su tremene.
E un ateru, betzu che cuccu,
Uget s'orruo in pitzu.
S'urtimu, ungronau
Furriat su monte,
attaccannosi.
E s'immentigau
Naran ca ddi nant
idd'intr'errios.
Massimiliano Rosa
Femina a su cantaru.
Sos pedes meos
brincavana
sa bartza de linna.
M'issundio.
Devio
istare attenta a biet
chi sa
brocca non s'esseret rutta.
Mi ponio
unu tedile in conca
e fio prus
liera de unu crabiolu.
Massimiliano Rosa
