Poesias


Bosa.

Sos Marrargios.

Arribau a managu

un isprigu e abba.

Lughente che chelu.

Isteddos cussos pisches.

Unu monte falad a mare

Ingurtiu dae su sale.


Massimiliano Rosa




Tamuli.

Tamuli:

seddas de terra nighedda.

Inie

in d unu pranu e iscrarias

b ada ses postos in filera

parene una guardiania.


B hat losas mudas,

perdas bortuladas

e suergios trotoigaos,

chi li faghen umbra.


E una turre po su mare

Chi mirat a Ichnusa.


Bidas dae s'artu

parene tessias in su chelu

comente isteddos

in s'istiu.

Massimiliano Rosa


Tamuli.

Tamuli:

colline di terre nere.

Li

in un pianoro d'asfodeli

ce ne sono sei, messi in fila.

Paiono dei guardiani.


Ci sono tombe mute,

Pietre rotolate

e sugheri riottosi,

che gli fanno ombra.


E una torre per il mare

Che guarda su Ichnusa.


Viste dall'alto

Paiono tessuti nel cielo

Come stelle

Nell'estate.


Massimiliano Rosa



S' unda manna.

 

Le mammelle della
Marmilla.

Sono i seni conici
della terra d'Ichnusa.

Ricoprono le pietre
antiche.

Laviche.

Sepolte dall'onda.

Alcune affiorano.

Scavate sui poggi.

Altre sono arate.

Accumulate in
cantucci.

Uno tsunami alto come
il bordo

del pianoro di
basalto.

I bronzetti affogati.

Tra le argille
rossastre.

Dei troccos.

 

Massimiliano Rosa



Su zustu.

 

Deo seo
comente una pesa.

Medo su
zustu.

Sos prateris sunu uguales!

A bortas
pennene a 'estra.

A bortas
pennene a manca.

Gai

su pesu de
sos cristianos

Paret prus
leviu.

 

Massimiliano Rosa



Sas tre
edades.

 

A pipia
pario vestia de tzappulos

ma a bortas
mi mudavan

e mi ponian
sa veste nova

de rubiu
iscarlattu.

E unu
tzipponeddu gai istrintu

de colore
de chelu

ca non mi
faiat alidare.

E prus a
mannitta

pronta a
faet a isposa

non mi
istaian sas palettas.

 

A zovana mi
toccavat

de andare a
funtana

Cando mi
fritia

mi liavo e
appitzavo

su mucadore
in conca.

Non fiat po
prennet megnus s'abba

ma po
bardiare a fura

sos zovonos
chi m'attobiavan.

 

Como narana
ca so vetza

E deo, mi
seo finas estia de nigheddu.

Non est ca
m'agradat custu colore.

Giugo
sempet sos frores

in su
ricamu.

Ma nessunu
los viet.

Ca maridu
meu non b'est prus.

 

 

Massimiliano Rosa 



Sas palas.

Teteras

Cogotzolas.

Corros de trau.

Ammanto

su linu candidu.

E sos
ricamos.

E sa
bellesa

De su
corpus tuo

In intro.

 

Massimiliano Rosa



Sa va?adiva.

 

Abbarravo.

Ite?

?uo sola.

Tessende sa
filadura

de sa vida
mia.

E abbarra
abbarra

mi ponio
un'issallu,

 pro' ammantare sa tristura.

A bortas

mi vestio
de orrubiu.

Un orrubiu
color'e a?ina

Che
i's'atonzu.

 

Massimiliano Rosa



Sa ba?adiva.

 

Isettavo.

Ite?

Fio sola.

Tessende sa
filadura

de sa vida
mia.

E isetta
isetta

mi ponio
un'issallu,

 po' ammantare sa tristura.

A bortas

mi vestio
de rubiu.

Unu rubiu
color'e aghina

Che
i's'atonzu.

 

Massimiliano Rosa



Ite so' ?

 

Ite so' ?

S'intradorgiu
de Minosse ?

Ma non
b'est su Minotauro.

Venzo dae
un'ateru mundu?

No.

Ca giugo
raighinas.

Pario unu
bestire de isteddos?

Ma non
tenzo lughes.

So antiga
che domo.

Ca so fatta
'e pedras.

 

Massimiliano  Rosa



Ighinaos.

 

Si bardiaiant.

Ma non si toccaiant.

 

Como si toccant.

Ma non si bardiant prus.

 

Unu paret un origa.

S'atteru un arrecchillariu
appicau.

 

Unu, su e mesu tretu

Est incarau in su tremene.

 

E un ateru, betzu che cuccu,

Uget s'orruo in pitzu.

 

S'urtimu, ungronau

Furriat su monte,

attaccannosi.

 

E s'immentigau

Naran ca ddi nant

idd'intr'errios.

 

Massimiliano Rosa



Femina a su cantaru.

 

Sos pedes meos

brincavana
sa bartza de linna.

M'issundio.

Devio
istare attenta a biet

chi sa
brocca non s'esseret rutta.

Mi ponio
unu tedile in conca

e fio prus
liera de unu crabiolu.

 

 

Massimiliano  Rosa